‘Daar ligt een lange stok. Snel Chrisje, pak hem voor mij. Het is zo koud. Het ijs staat tot aan mijn lippen. Snel, ik ben misschien koelbloedig, maar straks stolt mijn bloed. Ik mag absoluut geen bloedpegels krijgen.’
Chrisje is helemaal beduusd en ziet hoe Smiecht de bibber krijgt. Hij bibbert zo hard dat zijn grote flaporen op het ijs slaan. Het maakt een schel geluid. Alsof iemand met bekkens slaat. Het tafereel is best komisch. Chrisje schiet keihard in de lach. Een dubbele lach, want ze lacht ook van de zenuwen. Haar lachsalvo’s reiken tot in de verre omtrek. Zo ook het bekkengekletter van Smiecht. Een stukje verder in het bos worden de geluiden al gauw opgemerkt door mams.
Cesar, dank voor het onder de aandacht brengen. Die huisregels heb ik dus niet goed gelezen. Frank blijkbaar ook niet. Die zet mijn stukjes door. Zelf kan ik dat niet. Ik wacht even zijn commentaar af. Misschien heeft hij een reden waarom hij mijn stukjes doorlaat, ondanks huisregel 6. Misschien worden ze wel goed gelezen. Kan toch?
Voor de duidelijkheid mag iemand ze ook op jullie intranet (forum) ze onder een noemer brengen. Is al eens eerder gebeurd begrijp ik. Veel leesplezier, hoe dan ook.
Oeps per ongeluk bovenstaande twee reacties onder verkeerde stukje geplaatst. Zal ze even kopiëren naar het juiste stukje.