Het echtheidscertificaat, met een of ander reptiel erop, zit nog in moeders tas.
Alleen als moeder met vader naar Het Concertgebouw ging, dorst ze haar dure tas – met een rolletje KING pepermunt en een zakdoek erin – mee te nemen.
De heer Vreeswijk is niet zozeer een voorstander van echt, maar een aperte tegenstander van nep.
Als hij met nicht Alida een concert bezoekt, mag ze niet eens een grote tas meenemen – waar moet Alida haar TENA Lady bewaren?
Als hij een consumptie wil gebruiken, moet ie met zijn echte geld plastic munten kopen met een geldigheidsperiode van een halfjaar. Dus maakt hij ze op. Want om nu twee keer in het jaar met Alida’s verschoning onder zijn hemd te lopen…
« Geleerd
Een rib uit mijn lijf »
« Geleerd Een rib uit mijn lijf »
Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
De heer Vreeswijk en de nepwereld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Geleerd Een rib uit mijn lijf »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. Toch wel échte TENA Lady en geen goedkoop huismerk, hoop ik voor de heer Vreeswijk.
@Ewald. Een huismerk is wat dunner en dat past beter onder zijn hemd.
Zo lang de muziek maar niet nep is. Volgens mij is een huismerk juist dikker, absorbeert minder goed, weet je wel.
@Hekate. Zeker! Zondag naar Rod Stewart geweest: échte muziek van een man van 74 jaar! Wat betreft het huismerk zul je wel gelijk hebben. Gelukkig geen ervaring mee en niet van belang voor het verhaaltje.