Hersenleer is tegenwoordig een wezenlijk onderdeel van de psychologiestudie.
Vroeger, in mijn studietijd, ontstond er nog hevig oproer toen er pillen kwamen voor problemen (nee, nee beslist géén ziektes) zoals schizofrenie. Nee, dan liever de oorzaak zoeken in een verstoorde relatie met de moeder. Ik was een kind van mijn tijd.
Inmiddels leren de psychologiestudenten volop over de werking van het brein: reptielenbrein, zoogdierenbrein en neocortex.
Ik probeer die nieuwe kennis bij te benen. Theoretisch is het bekende kost. Maar in de praktijk gaat het nog vaak moeizaam. Soms besta ik alleen maar uit angst, zoek ik veiligheid. Mijn eerste reactie kan ik niet veranderen, leer ik. Daarna zijn mijn nieuwe hersenen aan zet. Diep ademhalen, mezelf geruststellen. Blijven oefenen.
Lisette: dit is interessante materie. Het laagje beschaving om de oeroude kern.
@Berdien: vind ik ook, al blijft het raar om het zelf te ervaren.
Inderdaad een interessant stukje, en zo geschreven dat een leek het ook begrijpt.
@Hekate: dat is een mooi compliment, dank je!