Versuft dwaalt Rosa´s blik naar de hoek van de zolder. Haar oog valt op een stukje van de oude wilgentenen mand. Her en der steekt er een eigenwijs teentje uit. Ze sleept de stoffige mand aan het afgebroken hengsel naar zich toe en trekt de in kruissteekjes geborduurde kaasgaren doek eraf. Ze sluit haar ogen. Monica maakt zacht kirrende geluidjes. Strekt haar mollige armpjes naar Rosa uit. Wat ruikt ze lekker naar baby. En wat staat het lichtgroene jurkje haar mooi. Monica, ontstaan uit passie en vuur en o zo welkom. Na vele jaren de kroon op haar relatie met Johan. Geluid van splinterend glas, metaal op asfalt. Rosa worstelt zich met nietsziende ogen uit het autowrak. Een nachtmerrie begint…

Mooie beschrijvingen, Mara, de mand met het doek zie ik voor me. Je maakt de gedachten van hp beeldend en daardoor beklemmend. een indrukwekkende 120w.
Dankjewel Alice!
Een mooi compliment na een poos afwezig geweest te zijn