De vacht van het katje voelt zijdezacht. Korte, zachte haartjes die het piepjonge leven bescherming bieden tegen kou, regen en wind.
In het voorjaar barst Moeder Natuur uit haar voegen, nieuw leven ontspruit aan de lopende band. Ook het aantal katjes dat hier rondhangt is ontelbaar.
Meneer Bruin loopt naar het slootje op de erfgrens van zijn tuin. Zijn rubberen laarzen laten sporen na in de dauwdruppels op het gras. Het zonlicht werpt zijn lange schaduw voor hem uit. Bij de bomenrij neemt hij het gereedschap uit zijn jaszak.
Hij ziet ze liever aan de boom, maar mevrouw Boer heeft ze graag in een vaas. Het is immers Pasen.
Met een diepe zucht knipt hij drie takken van de wilgen.
@Alice. Zowel binnenshuis als buitenshuis bekoort de wilg de mens. Al eeuwenlang. Een bijzondere boom. Mooi weergegeven.
@Alice. Mooi geschreven.
Dank jullie wel Ewald en Han.
@Alice. Mooi bedacht!
Die diepe zucht……waarvoor zou mijnheer Boer nog meer moeten zuchten??
Och jee Mara, het begint al bij het opstaan 😉
Ik krijg lentekriebels als ik je stukje lees, Alice. Laat de winter maar snel zijn koffers pakken! Leuk hoe je de lezer in het begin even op het verkeerde been weet te zetten.
Ik heb ook zin in het frisse lente groen, Nyceway. Dank!
Mooi Alice. Alleen Pasen haalde mij even uit het verhaal.
En nu loopt alles uit op Pasen! Goed stukje Alice!
Levja, bij het schrijven had ik de takken voor ogen die ik rond Pasen in vele huiskamers zie staan. Nu ik er, n.a.v. jouw reactie, nog eens over nadenk, besef ik dat dat takken van ander wilgenbomen zijn… Leermomentje voor m’n research. Dank!
Ja dat voorjaar, heerlijk! Dank je Kees.
Ha Alice, er zijn veel verschillende katjes en ook op verschillende momenten in het jaar. Hoewel door de warme winters alles anders is geworden. En tegenwoordig hebben we al vaak met Pasen pinksterbloemen. Hoewel dat met een late Pasen nog niet eens zo gek is. Overigens was het niet als aanmerking bedoeld, hoor. Maar mijn gedachten dwaalden gelijk naar welk katje je nu bedoelde.