Schrijf mee!
« »

Column, Mensen, Natuur

Terugblik

31 januari 2018 | 120w | lisette | 6 |

Hoe ouder ik word, hoe meer jaren ik heb om aan terug te denken. Ik ben veertig jaar weg uit mijn geboortestad, maar een aantal jeugdherinneringen is nog springlevend.
Zo kan ik met veel warmte terugdenken aan mijn ouderlijk huis, waar ik vanaf mijn vierde tot mijn achttiende jaar heb gewoond.
Benieuwd ben ik naar de machtige treurwilg die aan de vijver stond, vlakbij mijn middelbare school. Het was the place to be in onze pauzes, en het vrijersplekje tijdens schoolfeesten.
En dan die vier mooie kastanjes op het grasveld bij onze huisarts. Vol verwondering zag ik de bloesem tevoorschijn komen, als machtige kaarsen oprijzend van hun takken.
Ik hoop heel oud te worden, met veel van dit soort herinneringen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »