Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Thuisplaneet

28 maart 2018 | 120w | Hekate | 5 |

Isaaq stond met zijn kleindochter Nadia aan de hand te kijken naar het lichtspel van manen en lantaarns boven het water van de haven. Een Rossaans koppel, met hun typische zwarte klederdracht en lege witte gezichten, kwam hen voorbij. Hij vond het nog steeds een even wonderlijk schouwspel als toen ze hier net waren aangekomen.
Isaaq was net zo oud geweest als Nadia nu toen ze van de aarde moesten vluchten. Een kleuter die leefde van wonder tot wonder. Hij was al bijna volwassen geweest toen ze eindelijk de planeet met de vele manen en de onwaarschijnlijk blauwe nachtlucht vonden.
“Thuis was er maar één maan,” zei hij. “En de nachtlucht was donkerzwart.”
“Maar hier is toch thuis?” zei Nadia.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »