Schrijf mee!
« »

Communicatie

Een zompig tranendal

30 januari 2018 | 120w | cora leek | 6 |

De tuin is bruin. De bollen koekeloerden even boven de grond, maar houden het voorlopig voor gezien. Takken van bloemen en struiken liggen er dor en doods bij. Ze vormen een beschermende bodemlaag waar ik vanaf moet blijven.
Grauw en grijs is de lucht. Een wolkendek houdt het zicht op de zon potdicht.
De aarde is nat en drassig. De wereld is een zompig tranendal en ik zwelg in eindeloze treurnis. Mijn armen zijn als de takken van de treurwilg en hangen er nutteloos bij. Ik kan niets uitrichten in de tuin.
Pep me nu vooral niet op. Ik wil me laten gaan en deel zijn van een dorre wereld.
Laat me.
Voor één dag.
Vandaag.
Morgen zien we verder.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van cora leek of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »