Val er niet over. Over mijn scepter. Hij kan zeer sceptisch reageren. Zwaaien kan ie niet. Helaas. Maar er wordt wat afgesmeten met dat ding. De scepter vliegt voortdurend door de lucht. Dat krijg je als de tamboer maitre ineens ook Prins Carnaval is. Het publiek langs de kant kan er wel om lachen. Normaal torent Prins Carnaval hoog boven de mensen uit in zijn eigenste praalwagen, voor of achteraan de stoet. Maar dit keer loopt hij op de grond op de fanfare vooruit. Voor Sint Maarten zelfs. Kortom in de verkeerde stoet ook nog eens. Op een verkeerd tijdstip nota bene. Het moet nog Kerstmis worden én Nieuwjaar. Prins Carnaval is nu al een beetje de kluts kwijt. Helaas.

Prins Carnaval heeft de kluts nooit gevonden, wel zo handig, kun je hem ook niet kwijtraken, net als bijvoorbeeld je lurven, waarbij ik nog nooit ben gepakt, of onbewust misschien bij een minilurfje.
Van het lurven word je dan weer behoorlijk dorstig. Altijd handig om dan een slurf te hebben.