Met de vlaflip is niets mis, qua ingrediënten dan. Het heeft alleen z’n naam tegen. Een marketingongelukje zogezegd. Als schrijver vind ik het vooral een lelijk woord.
Als schilder houd ik niet van de tint vlakleurig. Dat heeft iets smoezeligs, ik wil het ook niet op een muur zien.
Mix je wat yoghurt door de vla dan wordt het meteen mooi lobbig, krijgt het een pastelkleur en is het direct restaurantkwaliteit.
Bij veel visite begin je met een heel pak yoghurt gemengd met een heel pak vla. Eventueel geklopt met wat slagroom, plakjes banaan, een handje cocos. En/of met zelfgemaakte compote: verse vruchten vier minuutjes gekookt met suiker.
Succes verzekerd: voor weinig geld zie je vooral blije gezichten aan tafel!

Mix&match is op alle vlakken aan te raden. Mmm….
M&M. Die uitdrukking kende ik nog niet.
Een beetje van jezelf en een beetje van Maggi…