In de verte kijken is moeilijk bij dampig weer.
Ik kijk links naar mijn neef en rechts naar mijn zuster. Als ik dat niet had gekund, dan zou ik hier alleen in de drukte lopen. Een angstige gedachte.
‘Uitgerekend op mijn verjaardag is het slecht weer,’ moppert mijn neef.
Een jongen zet zijn scooter op slot en gaat op het terras een biertje met zijn vrienden drinken.
Een vrouw in een rolstoel met een nog trager hondje passeert; dit wil ik nooit meemaken. Een mens lijdt het meest…
Op een verwarmd terras drink ik een koel biertje.
In de verte kijken blijft moeilijk.
Ik kijk naar links, ik kijk naar rechts…
De terrasverwarming kan uit, want we zijn er nog.
« Een episch diner
Hooggevoelig is geen allergie »
« Een episch diner Hooggevoelig is geen allergie »
Familie, Liefde
Proost! Op ons, want we zijn er nog
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Een episch diner Hooggevoelig is geen allergie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han: wat ben je toch een veel-schrijver! Ik vind het een sfeervol stukje, al heb ik het idee dat ik het niet helemaal begrijp.
Han Ook ik begrijp dit stukje niet. Met name de slotzin. Wat je daarmee bedoelt ontgaat me volledig.
@Lisette, @Ewald. In de toekomst (verte) kun je niet kijken. Door ‘links’ en ‘rechts’ te kijken zie ik dat dierbaren er gelukkig nog zijn. Als je je dat realiseert (de titel geeft dat ook aan), krijg je daar een warm gevoel door: de terrasverwarming kan uit!
@Han. Dank voor de uitleg. Door de openingszin – in de verte kijken is moeilijk bij dampig weer – is het voor mij niet duidelijk dat ‘in de verte kijken’ op het einde van het stukje overdrachtelijk is bedoeld.
@Ewald. Het is mede door het weer een combinatie van letterlijk en figuurlijk met het accent natuurlijk op het laatste.
In ieder geval: fijn dat het nu wel duidelijk is.