Nooit zag ik een lieflijker verschijning. Buiten was het guur en koud, de winter was druilerig als herfst, en zij deed me verlangen naar een lente, in de buurt van een geurige vlier. Zo rook zij trouwens ook.
Op het behang was een patroon van bloemen en kolibries afgebeeld. En toen zij op mijn tafeltje kwam zitten leek het wel alsof alle vogels van het behang afkwamen en in mijn keel kwamen gieren.
Ik heb haar die avond gekust en geproefd. Ze smaakte net zo puur als ze eruitzag. Ze houdt me jong. Door haar drink ik zelfs geen alcohol meer. Sinds die avond drink ik alleen nog maar Elixia, de artisanale vlierbloesemlimonade in de prachtige verpakking met blauwe kroonkurk.


(De langere versie, inclusief een foto van Elixia vind je hier:
https://yoo.rs/nelevooryours/blog/foodpornchallenge-januari-1515171890.html?Ysid=13829)
Natuurlijk wist ik dat niet op de link moest klikken. Het beeld dat je verhaal oproept is veel leuker (-; ! Mooi geschreven nelededeyne.
Mooi ook in de 120 woorden versie, Nele.