Vaak weet ik niet meer waar die is, de bladwijzer die ik nog op de lagere school heb gemaakt. Toch kom ik hem iedere keer weer tegen, in een kast of oud boek. De school was kennelijk zijn tijd vooruit, want ook de jongens kregen handwerken. De kruissteek of een recht streepje, we leerden het van de oude handwerkjuffrouw – die altijd oud is geweest. Vaste regeltjes waren toch je bewegwijzering.
Ze leeft nog steeds. Met behulp van een rollator weet ze recht over te steken.
‘Ach, wat leuk.’ Ze lacht haar kunstgebit bloot als ik zeg dat ik nog steeds die boekenlegger heb. De haartjes op haar bovenlip lijken kruislings geborduurd.
Een dezer dagen zal ik ‘m vast weer tegenkomen.


@Han. Altijd veel parallellen tussen jouw en mijn jeugd. Rond 1970, toen ik 10 was, heb ik op school een bladwijzer/boekenlegger voor mijn moeder gemaakt. Tot ver in deze eeuw heeft ze hem gebruikt. Waarschijnlijk was ie uiteindelijk ‘op’ en versleten.
@Ewald. Ja, inderdaad. Een leuke herinnering.
Eebn mooie hommage aan de oude juf, wie weet heeft ze je ook de belangstelling voor boeken gestimuleerd