‘Nou, dat was een traktatie hè, meneer Meijer? Dat krijgen we niet iedere dag, een dubbel waterijsje.
O jee, uw handen kleven. Ik zal ze voor u wassen. En volgens mij moet u ook verschoond worden. Blijft u maar rustig op bed liggen, hoor. Ik kom er zo aan.’
Als hij het zich had kunnen herinneren dan wist meneer Meijer dat zijn moeder zijn handen waste als hij geknoeid had met een ijsje. Misschien zelfs dat ze hem verschoonde. Als ze een dubbeltje had, kreeg hij ook een dubbel ijsje. Anders werd het in tweeën gedeeld, of er lag nog een enkel ijsje van de vorige klant die slechts een stuiver had.
Als meneer Meijer het zich had kunnen herinneren…


@Han, hoe mooi verwoord. En zo waar. Die dubbele waterijsjes in groen, geel en oranje. Hartje
@Mara. Dank je hartelijk. Ik krijg zin in die ijsjes. Je zoog de limonade eruit, zodat je wit waterijs overhield.
Mooi geschreven!
@Jessy. Dank je. Ook voor je overige commentaren.
triest beeld van meneer Meijer, terug tot de kleutertijd