Het begon met dat gedoe in Oude Pekela. Clowns waren niet meer gewild. Van Clown Flappie werd ik chef bij een evenementenbureau. Ik zat achter een computer en tikte – met twee vingers – teksten voor anderen, en zo zette Flappie alles op een floppy – ja, die vind ik zelf ook wel geinig.
Ik verkoop lol, maar heb het niet meer. Ik ben nu eventmanager en rijd in een lullig autootje met ballonnetjes en clowntjes erop.
Ik krijg informatie over een manager die ik niet eens te kakken mag zetten. Geen improvisatie, dus geen lol aan. De USB-stick gaat in een apparaat en vervolgens lachen de medewerkers met elkaar mee.
Kindergelach om een goochelaar die door de mand valt: dát is leuk!


Ach, mooi stuk over een trieste clown.
@Inge. Dank je wel!