‘Tramlijn Begeerte,’ zeg ik tegen Joost.
‘Huh?’
‘Laat maar zitten.’
De tram stopt omdat hij nog niet verder kan. Behalve bouwketen staat er nog niets op de zandvlakte. We zijn hier voor de tweede keer sinds zijn scheiding.
Zand en harde wind op dit karakterloze stuk ellende.
‘Kijk…’ Joost tekent een plattegrond in het zand. ‘Hier komt de tuin met de jacuzzi. Hoe vind je het?’
‘Mooi,’ zeg ik terwijl ik het zand uit de omslag van mijn broekspijp haal – ik probeer me op de vlakte te houden.
‘En daar leggen ze een strandje aan. Kun je je voorstellen, aan het water met een koud pilsje?’
‘Ja!’
Ik kan me héél goed voorstellen dat je hier aan de drank raakt.


Ja, Vinex-wijken zijn best zielloos …
@Levja. Zeg dat wel.
Han, ik krijg een visioen van IJburg … De spatie tussen platte en grond is hopelijk een grapje ☺
@Han: het moet te doen zijn, je op de vlakte houden in zo’n omgeving. Leuk stukje.
@Ewald. Het is gebaseerd op een hoofdstuk van mijn laatste boek. Inderdaad, het gaat over IJburg! ‘Platte grond’ was een tikfout. Dank je wel.
@Lisette. Dank je wel!
Mooi Han! Heel erg die wijken. Benieuwd naar je boek!
@Arjan. Dank je. Als je interesse hebt: http://www.hanmaas.nl/419145317
@Han. Dankje. Heb ‘m besteld. Mooi tijd voor in deze weken!
@Arjan. Wat leuk! Dank je hartelijk. Ik hoop dat je het wat vindt.