Schrijf mee!
« »

Liefde

Je onbespied wanen

21 december 2017 | 120w | André de Raaij | 2 |

We waren voor het eerst sinds het aan was samen uitgegaan, in de Amsterdamse binnenstad. In het café waar het collectief waar ik deel van uitmaakte meestal de nadronk deed behorende bij de wekelijkse vergadering. De week ervoor was het aangeraakt op een manier die mij achteraf beschouwd bijna wonderlijk aandoet.

Het was een zwoele augustusnacht toen we op weg naar mijn huis gingen. Op de zandvlakte die de metrowerkzaamheden moest bemantelen kregen we de aanvechting te doen wat in het café nou eenmaal niet gekund had. Niemand kon het zien tenslotte.

Toen sprak ik iemand wier ramen aan de achterzijde uitkeken op de kunstwoestijn. “Mensen doen daar dingen en denken dat ik dat niet kan zien”. Ik bloos nog…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van André de Raaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »