Twee gemiste oproepen van een onbekend 06-nummer. Geen voicemail.
Ze drukt op het groen.
‘Met Manos.’
Adem stokt. Hart dondert naar beneden.
Manos. En het is zijn stem. Hoe –
‘Hallo?’
‘Met Vera,’ zegt ze schor.
‘Eh… Sorry. Ken ik u?’
Ze slikt iets weg. ‘Ik was gebeld door dit nummer, dus ik dacht -’
‘O! Sorry, ja, er ging iets verkeerd.’
Manos. Zijn stem. Maar het kan niet.
‘Sorry, nogmaals.’ Hij lacht. ‘Dag.’
‘Dag.’
Opgehangen.
De hand van God beweegt ons naar elkaar toe, en soms van elkaar weg, had iemand op de uitvaart gezegd.
Zijn foto op haar iPhone-scherm. Zijn droeve lach.
Opgehangen.
Haar duim dwaalt naar de recente gesprekken, naar helemaal bovenaan.
Beweegt ons naar elkaar toe.
Ze drukt.
« Afhechten
Aan handen en voeten gebonden(4) »
« Afhechten Aan handen en voeten gebonden(4) »
Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen
Verbinding
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janine Geerling of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
15 reacties
Reageren
« Afhechten Aan handen en voeten gebonden(4) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@ Janine;
Heel ontroerend, ik vind dit prachtig!
Dank je, Ton!! 🙂
Je raakt zo zachtjes dat het zeer doet. Mooi!
Hiervoor is maar een woord: P-R-A-C-H-T-I-G!
Dank jullie, @Arjan en @Marceline, begin ik van te blozen!
Ps Marceline, mijn autocorrect wil van jouw naam aanhoudend ofwel Marcelino maken, ofwel marteling. ?
Janine: heb hier van genoten. Mooi die emotionele achtbaan.
Dank, @Berdien!
<3 Een misselijkmakende achtbaan, ontstaan, ofwel door een misselijkmakend toeval ofwel door een ziekelijke borderlinergrap, zo lijkt het me. Maar wel zeer mooi neergezet!
Dank, @NeleDeDeyne!
Aangrijpend.
Prachtig geschreven, Janine,
Merci, @Nel ?
@Janine, hoe mooi!!
Thanks, @Lisette! 🙂
Prachtig. ?
Dank je, @Mien!