Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Afhechten

12 mei 2017 | 120w | Nel Goudriaan | 9 |

Als ik aan jou denk, zie ik weer je handen -getekend door de tijd- vol rimpels en vlekken. Altijd waren ze in bedrijf: met aardappels schillen, sokken stoppen, koper poetsen en andere werkzaamheden.

Ik denk aan die middag dat mijn handen mochten meebewegen op jouw ritme. Met voorzichtige vingers trokken zij de draden los van de schapenwollen trui die niet meer nodig was. Wie zou hem moeten dragen?
Mijn polsen wiegden losjes de taaie strengen wol en langzaam verdween de trui. Draden vormden bollen, wachtend op een nieuwe lente. Een fragiele draad verbond ons voor zolang het duurde.

Nu jouw draad is afgehecht, rest mij niets meer dan de mijne op te pakken en de eindjes aan elkaar te knopen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »