In het park kijken mensen in de lucht. Op de oude fabriekspijp zit zoals ieder jaar een ooievaar. In het krantje stond dat een jong uit het nest was gevallen. Een abrupt einde van een pril leven.
Ik loop door naar de begraafplaats. Het gazon met de oorlogsgraven is keurig onderhouden: iedere hagelwitte steen staat kaarsrecht. Het gras is groener dan groen.
Ik lees leeftijden en namen. Soms niet. Jongens van amper twintig jaar oud:
Airgunner, age 20 years – his Mum and Dad.
Navigator – name unknown.
Ik kijk in de lucht; waar zouden ze zijn neergehaald? Jonge jongens, ver verwijderd van het ouderlijk nest.
Op het graf van mijn vader een simpel tegeltje met zijn naam. De tekst dwangarbeider ontbreekt.


Han: wat mooi die lijnen in je verhaal. Mooi gedoseerd gevoel.
@Berdien. Dank je!
Han, een goed verhaal, sterk gecomponeerd.
<3
@Nel. Dank voor je mooie reactie.
@Han: mooi, ik voel de stilte van het kerkhof. Goed getimed stukje.
@Lisette. Hartelijk dank.
Mooi stukje, Han.
Elk detail klopt, goed geschreven.
@Nyceway en Hekate. Dank jullie hartelijk!
Han, chapeau! Sfeer van 4 mei goed getroffen, mooie verbinding met het gevallen ooievaarskuiken.
Wat treffend dit. Ontroerend mooi stukje, Han!
@Ton en Irma. Dank jullie wel!