De tijd waarin de pantalon en niet de lange rok uniseks was zat al geruime tijd in een verborgen geheugenvakje van een enkeling. Er werd nooit over gesproken. In ieder geval niet publiekelijk, zeker niet na de ontdekking van de verboden foto’s.
Hoe deze afbeeldingen aan de grote vernietiging ontsnapt waren, begreep niemand. Slimme handelaren vroegen woekerprijzen voor één kortstondige blik. Man of vrouw, iedereen die er één gezien had, voelde een sprankje nieuwe hoop omhoog kruipen als een sneeuwklokje dat zijn kruin opricht om de eerste zonnestralen op te vangen.
De pantalon werd het nieuwe synoniem voor vrijheid. De dag dat het regime de kledingvoorschriften voor mannen en vrouwen zou versoepelen leefde in de harten van jong en oud.


Een lekker stukje met mooie zinnen! ‘En publiek’ is niet goed. Correct is: en plein public.
Heel bijzonder (weer) Nyceway. Er staat in mijn ogen weer veel tussen de regels in.
Dank je wel, Ewald, ook voor je correctie. Ik heb er gelet op het aantal woorden iets anders van gemaakt.
Dank je wel, Levja. Ja, dat is ook de bedoeling!
Goed opgelost zo!
Bijzonder beschreven de vrijheid die de pantalon gegeven heeft. Ik heb weleens gehoord dat een meisje in de jaren zestig vorige eeuw nog met een rok op school moest komen!
Nyceway: Mooi hoe je zoveel ruimte laat voor eigen invulling. Ik kan er zo de sf kant mee op.