Lieflijke conversatie, weigering en dan uitgeveterd worden. Altijd weer die afronding met de zo begripvolle woorden: “Als je nu niet als de sodemieter… dan……”
Met frisse tegenzin aanvaardt hij het licht opgedrongen stukje liefdewerk met begeleidende tonen, die uiting geven aan zijn meer dan ijverige toewijding. “Ik moet altijd naar die rotsupermarkt”
Hij slaat met de deur, meent het niet zo slecht. Heeft stiekempjes niet eens een hekel aan de hem opgelegde klussen. Mopperend stopt hij de vaalblauwe boodschappentassen onder z’n snelbinders, ondertussen z’n Facebookberichten lezend waar hij, op de een of andere manier, toch nog een hand voor over heeft.
Ze kijkt hem zuchtend na, de baby krijsend op haar arm. “Mannen… je krijgt er een tweede kind bij.”
Ik dacht een stukje te lezen over een puberende zoon, maar vader heeft zijn streken nog niet verleerd?
Dan is de opzet geslaagd, Marie
😉
Verrassend slot, keesleeuw. Je zette mij ook op het verkeerde been.
Leuk detail: de vaalblauwe tassen en het lezen van FB berichten op de fiets (zeer gevaarlijk trouwens)
Mooi woord: rotsupermarkt 🙂
Zo’n uitje verzet altijd weer de zinnen, en levert misschien nog een leuke status op voor facebook.
Kees, je stukje is niet aangemeld als deelnemend aan het themagebeuren. Keuze of vergeten?
@keesleeuw, mannen, het blijven grote kinderen, zeker zolang vrouwen zich als hun moeder blijven opstellen?
dank je nel
Hi ewald.. Ben aanmelding helaas vergeten.
Dat is zeker waar Lisette. Gelukkig hebben mannen drie keer een opvoeder: ouders, daarna de echtgenoot en uiteindelijk zijn eigen kinderen.
Ha Keesleeuw. Ook ik val voor rotsupermarkt! Mooi!
En toch is het kind in de mens van groot belang. Goede schets gegeven.
Rotsupermarkt, woord van de week. Eens.
dank allemaal!