Op deze zonnige lentedag loop ik door het bos, voor mij en mijn hond Frits nieuw terrein. We ontdekken paden en plotseling duikt een groot weiland op een heuvel op. Reeën springen weg, vlak voor onze ogen. Ze hebben hun wintervacht nog, donkergrijs, vallen niet op tussen de kale bomen. Ze laten al wegspringend hun witte spiegel zien. Frits kijkt, maar gaat toch snuffelend zijn eigen gang.
Dan ineens kruist een man met een oude labrador onze route.
‘Wil uw hond met mijn hond spelen,’ vraagt hij.
Mijn oog valt op zijn rechterhand, een rijzweepje met een aangeknoopte veter.
Door mijn hoofd schiet: rijzweep en nergens een paard in de buurt?
‘Nee, mijn hond is niet zo speels,’ antwoord ik.

Je roept een mooie sfeer op, Marie. Vreemde kostgangers, ook in het bos. Snel doorlopen.
Heel apart en sfeervol dierenverhaal weer, Marie.
Echt jouw specialiteit.
Heel goed verhaaltje, Marie. Hartje daarvoor.
Puntje van kritiek: het rijzweepje in de titel een strafveter noemen, komt op mij erg gekunsteld over, voortkomend uit themadwang.
Marie, nog even overgelezen. Vergeet mijn opmerking! Excuses! De titel is relevant! Ik was te gehaast.
Prachtig sfeer weergegeven. Vooral het ‘goed’ en het ‘kwaad’.
Klakte die man ook met hakken en tong?
Snel wegwezen dan. ? ? ?
Bijzondere bosontmoeting.
@Marie. Heerlijk stukje. Ga altijd op je gevoel af. Ik heb een labrador gehad, maar geen zweepje.
Dank je Nyceway, heb ik ook gauw gedaan!
Dank je Nel, de natuur en de dagelijkse gang inspireert me.
Dank je Ewald, voor je compliment en zo nauwkeurig herlezen!
Dank je Levja, dat je het achterliggende thema eruit haalt!
Dank je Mien, nee gelukkig niet, ik vond het ook wel erg bijzonder! Je laat me weer lachen met je opmerking!
Dank je Han, zoals ik je hier heb leren kennen past een labrador bij je, maar zeker niet het enge zweepje!
Alhoewel toen ik er later over nadacht, er zijn zoveel onopgevoede honden en als die bovenop jouw oude hond duiken, dat is ook weer niet de bedoeling. Misschien was het zweepje daarvoor?
Marie: het lijkt een dierenverhaaltje, maar ik lees er duistere mensenuitlokkingspraktijken in (met hulp van de titel). Toch herkenbaar als een Marieverhaal.
Dank je Berdien.
Die duistere praktijken heb ik er niet in gezien, maar als lezer heb je natuurlijk alle vrijheid.