Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Niet om te lachen

12 oktober 2017 | 120w | Han Maas | 7 |

Een overvolle tram. Twee peuters vijlen met hun schoenen over de bankjes. Moeder zit te bellen. Een schoot heeft ze kennelijk niet.
‘Wilt u zitten?’ vraagt een oudere man aan een nog oudere vrouw.
Een dik meisje voert haar calorieën op door patat te eten die nog net onder de mayonaise zichtbaar is.
Uit de vullingloze bekkies van een paar meisjes komt de een na de andere ‘chill’, ‘nice’, ‘fuckingbizarrrr’ en ‘kanker’ met toevoegingen.

De mondterroriste heeft me weer goed te pakken genomen: de pijn wordt erger. Ik heb een binnenpretje als ik aan mijn oom denk: ‘Spoelen met jenever, jongen.’ ‘Spuugt u het daarna uit?’ ‘Ben je belazerd!’
‘Zit je ons uit te lachen?’ vraagt een van de meisjes.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

14 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »