‘Ik was een simulant. Schoolziek, werd er gezegd.’
‘Was je echt ziek?’
‘Je begrijpt het niet. De huisarts evenmin. “Een typische malinger.” Ik hoor het hem nog zeggen.
Ik zat daar iedere week met mijn moeder. Symptomen van veel ziektes had ik, maar er was geen oorzaak.
Mijn moeder stond erop dat ik doorverwezen zou worden. Iedere dag liet ze me rare dingen eten, zure melk drinken. Ze zette me lang onder een gloeiendhete douche. En dan kreeg ik buikpijn en rode striemen over mijn lijf. Vind je het gek? Dán werd ik ziek.
Specialisten konden maar niets vinden. Later heb ik haar aangegeven.’
‘Je eigen moeder?’
‘Dacht je dat het makkelijk was?’
‘En toen?’
‘Vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs.’
« Uit De Dikke Verschreef
Mamalingerie »
« Uit De Dikke Verschreef Mamalingerie »
Column, Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij
Mevrouw Münchhausen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
21 reacties
Reageren
« Uit De Dikke Verschreef Mamalingerie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi geschreven Han over een vreselijke ziekte, die ver reikt in het leven van het kind.
@Han: schrijnend. Mooi dat je het zo als een kort persoonlijk verhaal neerzet.
<3 Moeder Münchausen, het oermodel van de vrouwelijke narcist. 🙁
@Marie en Berdien. Hartelijk dank!
@Nele. Dank je. Voor de goede orde: hartje is niet doorgekomen.
@Han: voor de goede orde heb ik het daarjuist nog eens gehart, het draaide zich om en zei: ‘dank voor je waardering’, maar de teller telde niet bij. Zoals altijd. (Ik was ingelogd en werkte met een telenetverbinding.) Het systeem werkt niet bij mij. Zoals zo vaak. 🙂 🙁
@Nele. Geeft niet!
@Han: eigenlijk geeft het wel, maar dit ligt buiten mijn macht, dus laat ik het maar los.
@Nele. Bedankt in ieder geval.
Krijg je toch gewoon van mij een hartje. Als troost. Dat de Baron zo’n moeder had verklaart gelijk zijn overlevingstechniek. Humor heelt. Altijd.
@Mien. Wat ben je toch aardig! Dank je.
Graag gedaan Han. De humor en de (onvoorwaardelijke) liefde, die houden een mens rechtop.
@Mien. Humor en liefde. Ellende is er al genoeg.
Niet voor te stellen (en daar prijs ik mezelf gelukkig mee) maar wat een afschuwelijke ziekte is dat.
Inderdaad: een heel persoonlijk verhaal van gemaakt Han.
In dat geval zou ik willen pleiten voor more is less in plaats van less is more.
@Alice. Niet voor te stellen, maar helaas, het bestaat. Dank je!
@Han, uit jouw leven gegrepen? In ieder geval erg mooi beschreven in de weinige woorden.
@Lisette. Nee, gelukkig niet! Dank je.
Han, in weinig woorden een ernstig syndroom beschreven met een grote impact op het slachtoffer.
@Nel. Inderdaad, grote impact. Dank je wel!
Misschien maar gelukkig dat ziekte geen onderscheid maakt in hoog- en laaggeletterdheid.
Goed beschreven, ik ontdekte dit stukje pas zojuist. Goed dat het aan de orde komt, Proxy van M behoeft veel meer aandacht, het is een vreselijke vorm van kindermishandeling. Roos Boum heeft er een aangrijpend (autobiografisch) boek over geschreven: Valse Salie. Dank je wel Han dat je hier aandacht aan hebt besteed.