De meestgehoorde vraag tijdens de reünie was toch wel: ‘Wat doe je tegenwoordig?’ Ook nu wordt die vraag gesteld aan mij. Door Menno. Het leukste jongetje van de klas.
‘Ik werk bij de brandweer,’ antwoord ik.
‘Echt? Je bent brandweervrouw?’
‘Yep.’
‘Gaaf! Ik wilde vroeger brandweerman worden. Dat wilden volgens mij alle jongens uit de klas.’
‘Ja, het is toch een beetje de cliché jongensdroom, hè? Dat of profvoetballer.’
‘Of superheld.’
Menno was zelf mijn meisjesdroom. Ik was al op de basisschool van plan met hem te gaan trouwen als we later groot waren. ‘En wat doe jij? Ben je een superheld geworden?’ vraag ik hem.
‘Ik ben paragnost en spiritueel medium.’
‘Goh, interessant.’
Nou, laat die meisjesdroom maar zitten.


@Inge: leuk! Voor jou dus liever echt vuur dan het Heilige vuur van de geest.
Twee vuren op de kussen, daar slaapt de brandweer tussen 😉 Is het misschien een idee om eerst een enter te geven bij de laatste zin?
Dank Lisette en Levja. Goed idee Levja, enter toegevoegd.
En het is natuurlijk het kussen, ha ha. Waar waren mijn gedachten?
Hartje van mij, plezant stukje.
Menno was uiteindelijk toch niet je droomprins
Dank Jamie & José!
Nou, Inge, als ik mocht kiezen dan heb ik liever de menslievende paragnost dan de macho brandweerman.:)) Zo zie je maar weer hoe smaken verschillen.