Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Levenslang (2)

9 juni 2017 | 120w | Han Maas | 2 |

‘God, vergeef mij als ik niet kan vergeven. Dat ik alleen nog maar kan haten.’
Aan de boorden van het IJsselmeer houdt ze haar dochter nog één keer in d’r armen.
‘Zit je zwemvest wel goed vast?’ hoort ze zichzelf weer roepen – alsof ze haar ooit hoorde als ze met haar vriendinnetjes vol levenslust het IJsselmeer op peddelde.

Nu, een paar dagen na Pinksteren, moet ze haar loslaten. Voorgoed. Geen Heilige Geest voor hen uit die besloten gemeenschap.
Hoe kan ze het die jongen ooit vergeven? Hoe kan een kind een kind doden?

Met een aarzelende armbeweging laat ze haar gaan. Haar as vermengt zich met d’r geliefde water.
‘God, waarom? Is vergevingsgezindheid het enige wat mij nu nog rest?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

30 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »