Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen

Laatste reis

23 april 2017 | 120w | Ben Offringa | 2 |

‘Kinderen en werk, het lukt niet zomaar om je daarvan los te maken’.

Ze zitten tegenover mij aan de grote gemeenschappelijke tafel, man en vrouw in uniseks wandelkleding. Het is rumoerig, pelgrims om ons heen spreken vele talen door elkaar. Koeterwaals is het resultaat. Eten wat de pot schaft, vanavond wachtten stapelbedden, stinksokken en snurkers. Morgenvroeg op pad, opkomende zon in de rug.

Zij lijken me niet passen in deze ruige atmosfeer, hij groot en grijs, zij klein en timide, gesoigneerd.
‘Waarom doen jullie dit?’
‘We hebben nu tijd en we wilden het al zo lang,’ glimlacht zij.
‘Mijn man heeft beginstadium ALS. Gaan we nu niet dan wordt het nooit meer. We zien wel hoe ver we komen.’

Respect.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ben Offringa of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »