Vandaag geen tijd om ma te bezoeken. Vervelend maar het is niet anders. Ze zit vast en zeker, vast en zeker, nu op mij te wachten. Voor het raam, zes hoog, kamer 6. 12. Douwe Egberts pruttelt. Mariakoekje ligt klaar, naast het kopje met bloemmotief.
Gisteren ben ik nog langs geweest en heb ik in haar gehoorapparaatje luid en duidelijk ingesproken dat ik vandaag niet kom. Ze had geknikt. Dat kwam binnen. Meestal komt er geen reactie. Haar nieuwste medicatie doet wonderen. Ze toont niet alleen begrip, maar zelfs emotie. Een traantje moest ze wegpinken. Ik ook. Veel later dan ingepland ben ik weggegaan. Opgelucht.
Geen thee ma. Ze had het onthouden. Wat ben ik blij. Vandaag twee keer stemmen.
Mooi stukje zonder thema. Klein puntje: aangzien het ook langsgekomen en langsgegaan is, lijkt me langsgeweest correct.
@Mien, ik vind het een lief verhaaltje
Klopt Ewald. Thanx. Nu houd ik twee woorden over. Onder andere door gestoei met inzending, omdat het tooltje achter 120w stiekem het kamernummer bleef splitsen in 6. 12 (met spatie dus). Dat heb ik niet gezien. Waar zal ik ze eens tussenfrotten? Lid- of bijvoeglijke naamwoorden? Of een minimalistsiche zin. Twee! Wordt vervolgd.
Dankjewel Lisette. Opgedragen aan alle vergeetachtigen die wel eens vergeten worden.
Mooie thee complet.
@Mien. Mooi stukje!
Je hebt veel laten zien -en meevoelen- in 120 woorden.
Mien: wat mooi dat een oude dame met auditieve gebreken nog zo goed in staat is een boodschap letterlijk te begrijpen en onthouden.
DE ruikt ook beter dan thee, bij elke Ma.