Vandaag gaat het gebeuren. Andermaal mag ik mijn stem uitbrengen.
Vroeger mocht ik dan kwiek mijn bed uitspringen, tegenwoordig eerst een opwarming. Van de spieren en vooral van mijn stem. Eerst kraakt alles alsof de platenspeler blijft hangen.
Mijn lijf is voldoende opgewarmd. Nu de stem nog. Over kraken gesproken. Eerder krassen. Eerst zing ik tien minuten in het lage gebied. Ik laat mijn borststem zacht beginnen. Als dit soepel verloopt, mag mijn kopstem hoog van de toren blazen.
Mijn stem is geen lokroep; rare vogels genoeg, gewoon mijn wijsje. Sijsjes houden van samenzang; de sijs is een Europese zangvogel, ook een grappenmaker.
Vandaag is rood wat rood hoort te zijn. Vandaag betreed ik de rode loper. Ik ga stemmen.

Met de song Rood van Marco Borsato https://www.youtube.com/watch?v=bsQVM7ufatc
Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.
@Levja. Volgens mij ben je in vorm!
En extra vrolijk in de lente.
Ha ha Han, het extra vrolijk in de lente gold in eerste instantie voor het antwoord van Ewald. Maar ja, ik kom altijd in de lente weer uit mijn winters ei.
En we noemen het kuikentje ‘Levja’.
Ja, weer wedergeboren …
Als ze maar niet in een legbatterij verdwijnt…
Nee, nooit in een hokje gepast en zal daarin ook in de toekomst niet (thuis) horen.
De ‘vrije – uitloop – Levja’!
En wakker dier
Laat je horen Levja! Hp gaat mooi van kraken via krassen naar soepel: klaar voor de dag.
@Levja, mooi, en met ruimte voor meerstemmigheid!
@Alice: me meer dan ooit bewust dat elke dag telt. Voor mij, maar ook wereldwijd.
Merci @Lisette. Ja, is juist democratie niet meerstemmig?
Bij alle cynisme een positief en opgewekte blik. Goede beschrijving Levja
Dank je @keesleeuw