In die dertig jaar heeft hij heel wat meegemaakt. De privatisering, de tweejaarlijkse reorganisaties en de talrijke fusies. Drie keer heeft hij al naar zijn eigen functie moeten solliciteren. Dat stress slecht is voor je gezondheid leest hij al niet meer.
Om vijf uur op om in de file te staan of om vertraging met de trein te hebben.
Gesolliciteerd na zijn studie, antecedentenonderzoek en een vaste betrekking tot aan zijn pensioen.
Na zijn eerste BMW volgden er meer. Een vrouw die ook werkt. Waar moet je anders je hypotheek van betalen? Kinderen bij de opvang. Onzinnige cursus na cursus.
Boventallig verklaard; veertig dienstjaren zal hij niet halen. De VUT afgeschaft, doorwerken tot zijn zevenenzestigste als lid van de net-nietgeneratie.
Han, en ook dat is een deel van de pijnlijke werkelijkheid.
Goed neergezet.
@Nel. Bedankt!
@Han. Raak! Vooral dat ‘Drie keer heeft hij al naar zijn eigen functie moeten solliciteren.’
@Arjan. Het is fictie en non-fictie. Kotsmisselijk word je ervan. Managers… ik ruik ze!
Heel erg raak?
@Nancy B. Dank je!
Heel raak Han.
@Levja. Dank je!
Zo kan het gaan, de ‘ratrace’.
Beter met minder genoegen nemen en dan toch wat meer voor je familie en jezelf hebben. Mooi neergezet Han.
@Han: herkenbaarheid troef!
Drie keer solliciteren naar zijn eigen functie, de net-niet generatie. Mooi getroffen!
@Lisette en Marceline. Hartelijk dank!
Buiten de boot vallen…Knap beschreven Han.
Hoi Han, een juweeltje! ‘Net-niet generatie’ vind ik de mooiste!
Eh… autobio? <3
@Keesleeuw. Dank je wel!
@Ton. Wederom dank! Ja, voor een deel autobiografisch.
De hp uit jouw ‘veertig jaar’ lijkt beter af…. twee van de drie R-en zijn in 10 jaar tijd verdwenen lijkt wel (ik ga ervan uit dat reinheid tijdloos ?).
@Alice. Dat weet ik wel zeker! Dank je.