In het land der Cellen is geen koning, keizer of admiraal.
Het is een Utopia van gelijkwaardige samenwerking.
Ter illustratie een momentopname uit het leven van de familie Bouwsteen:
Vader Bouwsteen, Dirk Nucleotide Anton, zit aan tafel met zijn kinderen A(denine), C(ytosine), en U(ranil).
Hij is een beetje boos.
Hij heeft al een preek gehouden van een uur over het feit dat ze niet meer samenspelen met G(uanine) en T(hymine).
A hoort te allen tijde handjes vast te houden met T, en C hoort haar speelgoed altijd te delen met G. Omdat ze ruzie maakten zijn T en G nu mokkend achterthuis gaan zitten.
“ Zo loopt onze hele celdeling in het honderd! Kom op kinderbaasjes, wees immer lief voor elkaar!”
Knap opgebouwd
De familie zit blijkbaar niet in de genen.
Leuk stukje Berdien.
Begint het pleisterwerk van de familie Bouwsteen scheren te vertonen? Goede invulling, krijg helemaal gevoel bij de exacte vakken.
@Berdien Blaak. De bouwstenen goed opgebouwd! Goed stukje.
Mooi gevonden! De laatste twee zinnen sterk!