Schrijf mee!
« »

Liefde, Maatschappij, Mensen

Dank je

13 februari 2017 | 120w | o_verschreef  | 8 |

Krakkemikkig sleept Jeanneke zich elke dag van haar bed naar de stoel, van de stoel naar de bank, en zo naar haar einde.
Haar man zaliger zag Jeanneke graag, maar zijn liefde voor de drank was intenser, en suïcidaal.
Dertien kinderen zette ze op de wereld. Eén na één verlieten die het nest, zonder meer.

Dagelijks wast buurvrouw Annie Jeanneke, kleedt haar aan, kookt soep, houdt de paperassen bij …

“Wat een belasting voor je!”, bewonderde of beklaagde ik Annie.
“Ooit stond ik met meer dan één voet in de goot”, antwoordde Annie. “Jeanneke sleurde me er uit. Daarna streed ik een onmenselijke strijd, tegen mezelf. Ik won, dankzij Jeanneke.

Een belasting is een verplichting. Ik voel geen plicht, alleen dank!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van o_verschreef of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »