Dane zette zijn rechterbeen een beetje achteruit zodat hij steviger in zijn aanvalspositie kwam te staan, loerde doelbewust met halfgesloten ogen naar zijn tegenstander, knarste zijn tanden over elkaar en ademde alleen nog in en uit door zijn neusgaten. Vol razernij sloeg hij zijn vuist vooruit en bleef zijn slagen herhalen tot hij zelf zoveel pijn leed dat het de rest van zijn lichaam gevoelloos maakte. Die verdomde pijn moest uit zijn lichaam! Terwijl hij zijn vijand, de bokszak aan het plafond in zijn woonkamer, bekeek daalde zijn ademhaling terug tot een normaal ritme. Zonder handbescherming boksen was niet slim en had zijn knokels opengehaald. Verdomme, hij moest zijn gedrag en leven veranderen wilde hij Katie terug voor zich winnen.


Recente reacties