Schrijf mee!
« »

Mensen

bushalte

25 augustus 2017 | 120w | Jose van Rosmalen | 3 |

Bij de bushalte zag ik hem staan, de jongeman die de vorige avond het hoogste woord had.
Nu stond hij timide in de vroege ochtendmist te wachten op de bus naar Deventer. Hij reisde
met een begeleider naar huis, omdat zijn moeder jarig was.

In de gesloten afdeling van de TBS-inrichting had ik hem leren kennen. Onder zijn
kornuiten leek hij stoer, zeker toen we samen naar een documentaire over inbrekers keken. Hij schepte op als kenner van het vak.

Ik groette hem die ochtend. Alle branie was weg. We stapten in de bus die ons van dit verlaten oord in een levendige stad zou brengen. Hij voor één dag onder begeleiding, ik om hier niet meer terug
te komen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »