Eenzaam en alleen op het strand.
De krant kopt dat er honderdduizend mensen zijn op het strand van Scheveningen. Ik zie ze wel, maar voel ze niet. Een afstand van vijfendertig cm voelt voor mij vijfendertig kilometer.
“Kom eens onder de mensen dat is goed voor je.”
Het maakt mij hopeloos verdrietig.
Ik kijk naar een jongetje. Ik denk 9 jaar oud. Hij zit op een handdoek, doet zijn ogen dicht en draait zijn hoofd naar de zon. In drie seconden zie ik een neutrale uitdrukking omsmelten naar een intens gelukkige glimlach. Sinds jaren voel ik bij mij het begin van een glimlach. Is het zo makkelijk?
Ik besluit mijn ogen te sluiten en te richten op de zon.
Paradijs.
« Noodzakelijk kwaad
bushalte »
« Noodzakelijk kwaad bushalte »
Maatschappij, Mensen
Meer heb je niet nodig
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Sterke Stem of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Noodzakelijk kwaad bushalte »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi. Was het maar zo gemakkelijk. :))
@Sterke Stem: mooi hoor, zo gemakkelijk is vaak zo moeilijk!
“het begin van een glimlach” daar zit veel voorzichtigheid in.. Mooi verwoord.
Precies, meer hebben we niet nodig. Sterk stukje, sterke stem.
Prachtig! Zo simpel zijn kinderen, daar mogen we van leren. Het gewone, minimalistische, natuurlijke, simpele is het mooiste dat de aarde te geven heeft (mijn mening dan).
Groetjes
mooie schets van hoe je stemming kan veranderen