Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Blijf

13 november 2017 | 120w | Benny Bielen | 16 |

Het was allemaal begonnen met een biljet van de loterij dat ze plagerig tussen haar borsten had gestopt. Nu liggen ze in een wildvreemd hotel: verstrengeld, nat van het zweet en het verlangen naar elkaar, uitgeput. In stilte hopen ze dat deze droom nooit een einde zal kennen.
‘Weet je,’ zegt ze, ‘dat ik gezworen had nooit nog een man zo in mijn leven toe te laten?’

Hij glimlacht, niet uit trots maar om zijn verbazing te verbergen. Hij had immers gezworen om nooit nog een vrouw zo in zijn leven toe te laten. Hij moet gaan, maar wil niet. ‘Blijf,’ zegt ze zacht.

Buiten blaast de nacht haar laatste adem uit en kleurt de horizon zachtrose. Als een belofte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »