De tuin is afgezet. Al maanden maakt Bert zich druk om wat komen gaat.
‘Wees blij dat die tuin wordt afgegraven; het ziet er niet uit. En zo’n oude olietank kan gaan lekken,’ zegt de buurvrouw.
‘Ja maar… de boom, de plek eronder…’
‘Moet je zien hoe de grond omhoog is gekomen door de wortels van die boom, Bert.’
‘Je begrijpt het niet, buurvrouw. Straks stuiten ze op…’
‘Op wat? Die wortels halen ze heus wel weg. Anders vraag ik het wel.’
‘Moeder was net weg en toen stierf Blacky. Wat moest ik anders met hem doen? Ik stuitte op iets hards en zag een gouden… Ik herinnerde me vaders mond, als hij naar me lachte toen ik klein was…’
Goed dat je het toch vervolgt, Han. Lekker luguber!
Jawel … de diepe gronden van Bert(je)
@Levja, zo zie je maar weer!
Han leuk dat we het vervolg kunnen lezen, mooi aangegeven die ruimte onder de boom in je eerste verhaal, komt mooi terug nu!
Daar kan Bob een puntje aan zuigen. Maar vlak bij een olietank begraven? Onder een boom? Een olienootjesboom? Dat vraagt vroeg of laat om problemen.
Mooi vervolg Han! Het past naadloos. ?
@Mien. Dank je Mien!
@Marie. Hartelijk dank!
Han: geweldig een hele crimi suggereren en niks toelichten. Knap hoe Bertje een bijzonder maar onbekend/geheimzinnig persoon blijft in deel 2.
@Berdien. Hartelijk dank!