Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij

Zwart-witbeelden

10 maart 2016 | 120w | Han Maas | 2 |

In zwart-wit zie ik het weer voor me: het is winter 1963, de Beatles zijn op tv. Ik laat ook mijn haar groeien.

Het seintje van hun baas beantwoorden de kraaien met hetzelfde signaal: knikken. Jaknikkers zijn het. Ze laten behoedzaam de kist zakken. De touwen lijken op het touw waarmee mijn vader mij deze winter op de slee voorttrekt.
Ze laten mijn opa verdwijnen. Zomaar de koude grond in zodat ik hem nooit meer kan zien.
Alsof zij hem doodgemaakt hebben, maar dat is natuurlijk niet zo. Opa is heel oud en ik ben jong, denk ik dan. Hij kan niet meer leven. Ik wel, ik ga straks schaatsen.
‘s Middags zie ik de Elfstedentocht op tv. In zwart-wit.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »