De zwarte jaknikkertjes stonden op alle toonbanken in alle winkels van het dorp. Nu worden ze als racistische voorwerpen beschouwd. Maar het was lange tijd bon ton om er als winkelier of als priester er eentje naast je kassa te hebben.
Het was een soort van spaarpotje. Iedere keer als je een cent in de gleuf van het voetstuk stak knikte het zwarte mannetje erboven uit dankbaarheid en iedere keer dat het mannetje knikte had je een kindje uit Afrika blij gemaakt.
Tibald-met-de-bochel verkocht kaas, sigaretten en snoep in de kleinste winkel van ons dorp. De magie werkte alleen daar. De bakker, de slager, de kapper en de priester gebruikten de inhoud namelijk om er nieuwe schoenen mee te kopen.
De vader van de HP was schoenmaker van het dorp. (Ik had geen woorden meer over, daarom meld ik het hier maar even.)
Nostalgie! In de buurtwinkel om de hoek stond er eentje, maar wat de stokoude heks achter de toonbank ooit met het geld gedaan heeft, wie zal het zeggen?
Mooi stukje, ik geef graag een hartje!
Wat een prachtig verhaal, Nele!
Inderdaad nostalgie. Zeker een hartje daarvoor.
Mooi stukje! <3
Herkenning! In de kerststal van de kerk in ons dorp staat al zo lang ik mij herinner zo’n engeltje. Bij iedere donatie knikt zij zedig. Mooi verhaaltje.
Oh, wat een feest der herkenning. Wij hadden er eentje op de kleuterschool. Had ook een naam, maar daar kan ik nu niet opkomen. Komt wel boven.
Het geld was voor de zending. Zoals dat toen heette. Misschien nog wel zo.
<3
@Nele, @Levja, wij spaarden op de kleuterschool aluminium melkfles-doppen voor Afrika. Kennelijk bracht dat geld op. Altijd trots als je de juffrouw weer een paar doppen kon geven.
Dat ken ik ook nog @Ewald. De melkfles~doppen (geen goed woord, ik weet het). Blauw bij melk, groen bij yoghurt. En volgens mij heette de jaknikker Jopie. Weet het nog niet helemaal zeker. Dan legde je een centje op zijn tong. En als het in zijn buik viel, knikte hij.
@Levja, en rode van de karnemelk.
Inderdaad @Ewald Rood bij karnemelk.
@Nele, @Levja, zagen die spaarpotjes er zo uit (missiespaarpot is de naam)?
https://www.google.nl/search?q=missiespaarpot&hl=nl&biw=1366&bih=667&site=webhp&source=lnms&tbm=isch&sa=X&sqi=2&ved=0ahUKEwjGuY3SqrbLAhXBdpoKHWwxDocQ_AUIB
Ja, zo ongeveer @Ewald. Ik zie die van mij er nog niet 1,2,3 bij.
@Ewald: zo ongeveer. 🙂 Die uit mijn herinneringen waren echter allemaal volledig zwart of donker ebbenhouten bruin.
‘De missiespaarpot’…
Ik zocht naar de naam en die heb jij voor mij gevonden. Waarvoor dank.
Wij spaarden op de kleuterschool ook in zo’n missiespaarpot. “Voor de bruine vriendjes,” zei de juffrouw.
Leuk stukje dat herinneringen oproept.
Zuster NeledeDeyne,
Mooi verhaal. Het doet me denken aan een knik-engel.
”n Goeie!
Je had ze ook in het groot ,achter inde kerk.
Mooistukje R.K. Nostalgie!
Met groet plus hartje,
Chris