Dat wat ons drijft mogen we niet benoemen. Met woede kunnen maar weinig mensen goed omgaan. Het is bijna een verboden emotie. Toch is het een gevoel vanuit het hart. Net als vreugde, liefde, hoop en haat.
Luister naar je hart en laat het spreken zeggen goedmenende betweters. Zelfmoordterroristen doen het. En dan beweren zelfbedriegers dat het hart niet gesproken heeft.
Wanneer anderen je woede niet willen zien ontkennen ze je persoon. Het kuddedier wordt een eenzame eenling. Sommigen zoeken een nieuwe kudde. Soms vinden ze dan aansluiting bij terreurgroepen, narcistische kunstenaars of rechtse politici. Onder de laag van woede schuilt niet altijd angst, pijn of haat. Het kan evenzeer een gevoel van onrecht en een verlangen naar recht zijn.


Hoe hier goed mee om te gaan moet geleerd worden. Dat geldt voor iedere emotie. Het zien, ervaren, ondergaan en zelf uiten van emoties op een goede wijze is van vele factoren afhankelijk. Onder andere de aanwezigheid van een veilige omgeving en mensen die vertrouwd zijn met emoties op de juiste manier. En wat is dan goed en juist? Dat is weer gerelateerd aan cultuur en opvoeding. Het lijkt eenvoudig maar is complex. Woede, boosheid heeft een functie, net als alle andere emoties. Het toelaten, persoonlijk maken en begrenzen van emotie is net zo moeilijk als bij de andere emoties. Kortom het moet ervaren en geleerd worden in veiligheid en harmonie. Goed stukje Nele, het stemt mij tot nadenken.
In het voelen van emoties voel je je vaak eenling. Emoties delen met meerlingen is dan ook een goede zaak. Voor mij scoort dit stukje hoog in de nominatie Weekwinnaar. Top!
In dit stukje kan ik me helemaal vinden. Net als elke onderdrukking gaat onderdrukte woede veelal een ‘vreemd’ eigen leven leiden.
Goed stukje.
Prachtig geschreven Nele. Het raakt me.
<3 !
@Nele. Goed stukje. Goede woede is niet verkeerd.
Woede is volgens de classificatie van de oudste grote filosofen uit Oost en West nooit chique voor een wezen dat zich moet laten leiden door zijn ratio. Toch een mooi stuk. Al heb ik moeite met de overwaardering van het verschijnen en effect van emoties. Evenwicht tussen ratio en emoties zal de uitdaging zijn.
@Peter Mabelus: ik denk juist dat emoties als drijfveren van ons handelen juist erg onderschat en ondergewaardeerd worden. (Grab-them-by-the-pussy-presidenten plukken daar onder andere de vruchten van.)
Heel mooi Nele, het raakt mijn hart. Boosheid mag prima, blinde woede is een overtreffende trap. We moeten allemaal lief en aardig zijn, dat kan natuurlijk niet. Samen kom je verder, gelukkig zijn er veel mensen in de wereld om je heen, die een helpende hand uit steken. Sommigen, oprechte vreemden, doen dat onverwachts. We mogen dat verwelkomen en zo wordt de wereld toch weer een stukje beter. Voor mij ook weekwinnaar!
mooi beschouwend stukje