Het wordt nooit genoemd. Ook niet in de plaatselijke weekbladen: Het Hoekhuis.
Ouderen eten er dagelijks de gestampte pot; kiezen kunnen ze niet en hebben ze amper.
Sommige vinden het gezellig om daar te eten en andere moeten wel. Ze kunnen niet meer voor zichzelf zorgen.
Kilo’s aardappelen schilt ze, wast de andijvie en draait de gehaktballen. Thea is vrijwilligster tegen wil en dank omdat ze als jong gehandicapte buiten de boot valt: niemand neemt haar in loondienst. Te duur.
Thea valt niet op. Ja, pas als ze een keer niet komt. Zoals laatst toen haar moeder was overleden.
‘Thea kan de broodjes wel even smeren. Toch?’ “vroeg” de familie. Thea doet het wel, ook zonder arm om haar heen.


Ja, sommigen worden niet voor het geluk geboren.
@Levja. Inderdaad, dank voor je reactie. Groet, Han
Niet zo’n vrolijk stukje, maar wel even geglimlacht om de dubbele betekenis van ‘kiezen’. Hartje
@Ewald, dank je. Volgend stukje weer wat humor, hoop ik…
Heftig, maar vaak realiteit. Goed geschreven. Achter arm had ook een punt kunnen staan, zo las ik het in eerste instantie.
@Irma. Dank je!
Een arm om haar heen is een uitdrukking… Een punt achter arm? Dat begrijp ik niet.
Ik ken die uitdrukking zeker wel. Maar omdat Thea gehandicapt is, las ik in eerste instantie: Thea doet het wel, ook zonder arm. Misschien ben ik daar gevoelig voor omdat ik door het leven ga met één pootje 😉
@Oh, Irma, excuses. Ik bedoelde een liefdevol gebaar naar dat meisje.
O maar excuses is helemaal niet nodig! Ik vond het wel een soort van grappig dat ik het zo las ;). Had net zo goed zo kunnen zijn, toch?
Ja Irma, dat is zo. Nogmaals dank.
Oei, triest. Er zijn veel meer Thea’s dan wij zien…
@Katie. Jazeker en daar mag wel wat meer aandacht en geld voor zijn.