Schrijf mee!
« »

Column, Fictie, Liefde, Maatschappij

Thea

18 januari 2016 | 120w | Han Maas | 5 |

Het wordt nooit genoemd. Ook niet in de plaatselijke weekbladen: Het Hoekhuis.
Ouderen eten er dagelijks de gestampte pot; kiezen kunnen ze niet en hebben ze amper.
Sommige vinden het gezellig om daar te eten en andere moeten wel. Ze kunnen niet meer voor zichzelf zorgen.
Kilo’s aardappelen schilt ze, wast de andijvie en draait de gehaktballen. Thea is vrijwilligster tegen wil en dank omdat ze als jong gehandicapte buiten de boot valt: niemand neemt haar in loondienst. Te duur.
Thea valt niet op. Ja, pas als ze een keer niet komt. Zoals laatst toen haar moeder was overleden.
‘Thea kan de broodjes wel even smeren. Toch?’ “vroeg” de familie. Thea doet het wel, ook zonder arm om haar heen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »