Schrijf mee!
« »

Column, Fictie, Maatschappij

De verpleegster

29 april 2016 | 120w | Han Maas | 6 |

Het kijken bij iedere klik van haar hakken houdt haar gevangen: mensen met pratende ogen staren haar aan, of doen dat door de vensters van haar eigen ogen. Onzeker zijn wordt nooit zeker.
‘Je had de sleutel van de medicijnkast met morfine, de sleutel… de sleutel…’ Als een mantra die echoot in haar hoofd.
‘Je hebt het toch niet gedaan hè?’ Zelfs haar spiegelbeeld is wantrouwend. Dat is iedereen… Dat blijft iedereen. ‘Wel toevallig dat ze altijd dienst had als het gebeurde…’ ‘Waar rook is, is vuur.’ Dat wordt er gezegd. Misschien nog wel het ergste: ‘Ik heb je altijd al geloofd.’
Had ze die sleutel nog maar; even verdoven, misschien wel tot het eind dat er toch al was.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »