Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Paardendeken (3)

16 september 2016 | 120w | Han Maas | 2 |

Het stoort me dat de uitvaartleider George een paar keer verkeerd uitspreekt: met een Engelse uitspraak. Hij roept me naar voren…
Ik ben niet veel vergeten. In ieder geval heb ik de paardendeken aangehaald.

De koffie is lauw en de cake droog. De koekjes zijn zelfs taai. Het plechtige is voorbij. Er wordt nu gelachen, want een mens moet zich ontladen. Iedereen gaat weer gewoon door.
‘Leuk, dat van die paardendeken, jongen,’ hoor ik George zeggen. ‘Neem een bakkie en ga lekker naar buiten; het is mooi weer. Geniet!’

Bij het weggaan hoor ik dat de uitvaartleider hetzelfde zegt tegen een volgend gezelschap als een uurtje geleden; alleen noemt hij een andere naam. In de uitvaartbranche komt nooit de klad.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »