Het stoort me dat de uitvaartleider George een paar keer verkeerd uitspreekt: met een Engelse uitspraak. Hij roept me naar voren…
Ik ben niet veel vergeten. In ieder geval heb ik de paardendeken aangehaald.
De koffie is lauw en de cake droog. De koekjes zijn zelfs taai. Het plechtige is voorbij. Er wordt nu gelachen, want een mens moet zich ontladen. Iedereen gaat weer gewoon door.
‘Leuk, dat van die paardendeken, jongen,’ hoor ik George zeggen. ‘Neem een bakkie en ga lekker naar buiten; het is mooi weer. Geniet!’
Bij het weggaan hoor ik dat de uitvaartleider hetzelfde zegt tegen een volgend gezelschap als een uurtje geleden; alleen noemt hij een andere naam. In de uitvaartbranche komt nooit de klad.
Tja, namen verkeerd of verkeerd uitgesproken heb ik ook meerdere keren meegemaakt. Goed dat jij je herinneringen hebt kunnen uitspreken.
@Levja. Het ging natuurlijk niet om mij, maar ik ben wel blij dat ik dat heb kunnen doen.
Uitvaarten het blijft moeilijk, zoveel gevoelens, zeer herkenbaar!