Een hand en een voet. Los van elkaar. Los van het afwezige lichaam. Hij staart voor zich uit. Lijkt de lichaamsdelen niet te zien. Zittend op de vloer van de veranda. Opgetrokken benen. Ontbloot bovenlijf. Lendendoek. Zijn linkerarm steunt op zijn knie. Het hoofd rust op zijn hand.
De sentinels hebben zijn dorp aangevallen. Hun buiken rond gegeten. Alle slachtoffers. Zijn vrouw, zijn kinderen. Alleen die hand, die voet. Zijn dochter.
Hier wordt hij voor even geloofd. Morgen al niet meer. De bazen van de rubbermaatschappijen hebben geen baat bij de waarheid. Het rubberquotum moet gehaald worden of afbetaald met ledematen en gekookt mensenvlees.
De nieuwe eeuw is vier jaar oud.
Leve koning Leopold II, geliefd leider van de Kongo-Vrijstaat.


Bron: https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Nsala_starend_naar_de_hand_en_voet_van_zijn_dochter_Boali
De meeste bizarre verhalen zijn vaak de waar gebeurde verhalen. Geen woorden voor, maar je hebt het in 120 woorden beklemmend samengevat.
Zulk verschrikkelijk leed is daar geweest. Afschuwelijk.
Soms is het leven een dramatische horrorfilm.