De twee streepjes tekenen zich onontkoombaar af tegen de gele ondergrond. Ik zucht, was mijn handen en loop naar de koelkast. Met een ferme ruk trek ik de deur open. Mijn blik tast de verschillende planken af. Niets waar ik trek in heb. Ik haal een la naar voren. Eén houten bakje, met een in vetvrij papier verpakt kaasje. Een zwart-wit getekend embleem en sierlijk gekrulde Franse letters.
Ik hoor je voetstappen achter me, terwijl ik de tekst lees.
‘Trump is president geworden,’ zeg jij.
‘Dat is cru,’ mompel ik voor me uit.
‘Nu ja, het zal wel loslopen,’ hoor ik.
‘Nee, nee. Au lait cru. Vanaf vandaag mag ik dat niet meer.’
Heel langzaam valt bij jou een kwartje.


Recente reacties