“Kon ik de tijd maar terugdraaien!”
Vroeger woonde in het dorp een oud, klein horlogemakertje. “Pontiac Horloges Vermaeck Pontiac”, hing in grote letters boven de etalage. “Klok Vermok”, noemden groot en klein hem. Af en toe lokte hij de kinderen zijn winkeltje binnen. Ik elleboogde me dan, flegmatisch, een plekje op de vierde, misschien derde rij. En jawel: Klok kon het. Hoe weet ik nog altijd niet, maar de secondewijzer van het klokje in Kloks hand draaide de andere kant op, draaide de tijd terug. Wanneer de secondewijzer een voorbij uur ging aangeven, kreeg Klok Vermok ons doodstil. “Want”, fluisterde hij dan, “ook het vogeltje gaat het uur omgekeerd aangeven.” En elke keer wachtten wij gespannen op het vogeltje.
Koekoek!

Het laatste woord vormt de plot. Goed gevonden. Hartje daarvoor.
Dank je, Ewald!
Grappig stukje, Buitenboek.
Mooi, verteld, zo’n terugblik in de tijd. De herinneringen uit onze jeugd die we koesteren.
Ja, leuk.
Dank je wel, nyceway, Lousjekoesjesmoesje en Nel.