Ooit dachten we in Nederland een wereldmacht te zijn. Je vindt van dat idee sporen op een plek waar je het niet verwacht, namelijk midden op de Veluwe. Daar staat een imposant gebouw, ‘Radio Kootwijk’. In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw, werd van daaruit gezorgd voor verbindingen met ‘Ons Indië’. Een paar minuten bellen met Bandoeng kostte in die tijd meer dan een gemiddeld weekloon.
In de oorlog viel het radiostation in Duitse handen, maar zagen de geallieerden van bombarderen af, vanwege de nuttige contraspionage.
Nu komen er groepen toeristen en feestgangers langs om de vergane glorie te bekijken. Verenigingen van zendamateurs hebben er een ideale plek voor hun hobby in dit bladstille centrum van afgelegenheid.


In 2005 ben ik er langsgefietst van Apeldoorn naar Amsterdam (zonder versnellingen).
Een stuk Nederlandse geschiedenis.
Interessant José! <3
@José, het weekwoord ‘zendamateur’ kan bijna niet anders dan tot feitelijke stukjes leiden. Persoonlijk, om het minder abrupt te laten eindigen, zou ik van de laatste twee zinnen een zin maken door een puntkomma. Je tekst voelt weemoedig.
Mooi gevonden. Het ligt daar erg mooi in de zandverstuivingen!
dank; Mili ik heb je suggestie overgenomen.
Kleine geschiedenisles voor mij. Meer dan de naam kende ik tot nu toe niet, José. Dank voor je kennis!
@José. Mooi historisch stukje. ‘bladstille centrum van afgelegenheid’: mooi!
En nu in ‘per seconde wijzer’: radio Kootwijk! Toeval bestaat niet José ?
Dank voor jullie reacties!!