Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Elke haard

19 januari 2016 | 120w | Levja | 9 |

“Daarom hou ik zo van je. Telkens weer kom je uit een onverwachte hoek. Wat ons vierkant tot elkaar brengt, onze cirkel, onze heelheid.”
Inmiddels zitten wij bij de open haard. Ik in de grote leunstoel, wollen sokken aan mijn voeten, plaid over me heen gedrapeerd. Jij zit op het dekbed, je lijf tussen mijn knieën geklemd en met je handen om mijn voeten. Bij tussenpozen masseer je mijn voeten. De warmte kruipt van onder naar boven.
Ineens buig jij je hoofd naar achteren en kijk je mij zwijgend aan. Je zegt het niet. In je ogen lees ik: zie je wel.
Dan sta je op en til je mij uit de stoel. We eindigen liggend voor het haardvuur. Ineengestrengeld.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

32 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »