Ik deed weer eens mee aan een dicteewedstrijd. De voormalige rector begon met de eerste zin.
‘De allitererende epigoon van aftandse retoriek gedroeg zich nochtans als een factotum van quasigeleerdheid.’
Ik begon te pennen en schreef:
‘De al liter erende epigoon van aftanse rethoriek gedroeg zich nogtans als een vaktotem van quasi-geleerdheid.’
Bij de laatste zin was mijn arm helemaal lam van het schrijven. Een zangeres vulde de pauze om de juryleden de gelegenheid te geven onze wrochtsels na te kijken.
Ik dacht het er behoorlijk van te hebben afgebracht. Zevenenveertig fouten deze keer.
Wat denken ze wel bij die dicteefabriek! Ze miskennen mijn taalgevoel door al die respectloze instinkertjes. Of toch instinkerdjes?
Ach, het is maar een spelletje hoor.


Heerlijk stukje om te lezen, José.
Mooi die relativering!
Geinig verhaal. En die relativering aan het einde maakt het helemaal af. Knap gedaan!
Zeker de moeite waard. En zo’n dictee is inderdaad maar een spelletje. Alleen jammer dat het zo serieus genomen wordt. Hart.
Geslaagd stukje José. Ik was gelukkig niet thuis, ha ha, dus een excuus. Ik ga hem nog wel maken.
Knappe score toch? Onder de vijftig. Dat haal ik de laatste jaren niet. Leuk stukje. Met dank aan A. F. Totem van de Hei. ?
Over scores gesproken. Zie net dat dit mijn driehonderdste stukje van 120 woorden is!
Dat is niet gering @José. Gefeliciteerd.
José, gefeliciteerd!
heb stukje nog een beetje aangepast
Gefeliciteerd José. Een meilpaal.
José, van harte gefeliciteerd met je driehonderdste stukje,
Leuke parodie op de buitenissige woorden in het Groot Dictee (ik doe er jaarlijks aan mee)
Ow José: ik het tictee gemist. Spijtig.
@José: factotum als vaktotem, erg leuke vondst.